Karol Sergiusz Ginter (ur. 9 września 1901 w Zbiersku, zm. 21 listopada 1938 w Krakowie) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Władysława i Pauliny ze Schmidtów. Uczęszczał do gimnazjum państwowego w Ostrowcu. 1 września 1916, jako uczeń gimnazjalny, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. 1 listopada w 1918 uczestniczył w rozbrajaniu okupantów, a następnie wstąpił ochotniczo do odradzającego się Wojska Polskiego. Początkowo został skierowany do szwadronu lotnego przy 24 pułku piechoty, a później do Szwadronu Wojew. Sandomierskiego, formującego się w Staszowie pod dowództwem por. Skrzyńskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po reorganizacji pododdziału, w składzie 1 szwadronu 11 pułku ułanów na froncie litewsko-białoruskim walczył o Wilno. Później na czele plutonu walczył na froncie północnym i południowym. 31 maja 1919 został mianowany plutonowym, a 10 czerwca 1920 podchorążym. We wrześniu tego roku, po zdobyciu miasteczka Białozierka i wyparciu baonu piechoty bolszewickiej, wraz z 3 plutonem prowadził dalszy pościg;