Dorastanie w małej wiosce w północnej części Węgier i obserwacje życia religijnego rodziny miały duży wpływ na jego późniejszą twórczość, w której Patai zawierał elementy ludowości chasydzkiej oraz swojej wczesnej fascynacji Talmudem, co najlepiej widoczne jest w autobiografii A középső kapu (Środkowa brama), obrazującej świat, w którym się wychował – życie małej chasydzkiej wioski urozmaicone wieloma odniesieniami folklorystycznymiKőbányai János, [hasło] Patai Jozsef, [w:] YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe, tłum. Imre Goldstein, https://yivoencyclopedia.org/article.aspx/Patai_Jozsef..
Po ukończeniu lokalnych szkół Patai rozpoczął naukę w seminarium rabinicznym w nurcie judaizmu neologicznego, zrywając tym samym z judaizmem ortodoksyjnym, w którym został wychowany. Po dwóch semestrach rzucił tam naukę, którą kontynuował na Uniwersytecie Pétera Pázmánya, uzyskując tytuł doktora w roku 1907. Rok później rozpoczął pracę w miejskiej szkole w Budapeszcie, do której uczęszczał wcześniej m.in. Theodor Herzl.