Miękkie i twarde nacieki jaskiniowe często powstają równocześnie obok siebie. Tak np. w jaskini Szczelina Chochołowska tuż obok zbudowanej w całości z mleka wapiennego zasłony wyrasta kilkucentymetrowej długości stalaktyt, w całości grubokrystaliczny i twardy. Po stalaktycie i grzbiecie zasłony spływa ze stropu woda, można by więc przypuszczać, że obydwie te formy powstają z tego samego roztworu. Badania mikroskopowe wykazują jednak, że grubokrystaliczną strukturę ma tylko stalaktyt i grzbiet przylegającej do niego zasłony. Inne badania wykazały, że z mleka wapiennego nie tworzą się struktury grubokrystaliczne. Jeśli nawet powstają struktury podobne zewnętrznie, to różnią się budową wewnętrzną i mikroskopową. Gdy mleko wapienne wysycha i twardnieje w głębi jaskini, to tworzy lekką, porowatą skorupę, gdy twardnieje w partiach jaskini pozostających w zasięgu klimatu zewnętrznego, to tworzy substancję białą, mączystą i pilśniowatą. Nigdy jednak nie jest to taka twarda i grubokrystaliczna struktura, jak w naciekach twardych (np. stalaktytach).
Przypisy R. Gradziński, A. Radomski, Utwory naciekowe z „mleka wapiennego“ w Jaskini Szczelinie Chochołowskiej, Kraków: Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego, tom (Volume) XXVI — 1956, zeszyt 2, 1957
Kategoria:Elementy rzeźby krasowej Kategoria:Jaskinie