humilis: od Sindhu i Pendżabu na wschód po zachodni Nepal, Bihar i Bengal Zachodni i na południe przez położoną na półwyspie część Indii; południowa granica zasięgu przechodzi przez Ćennaj i Mysuru, wschodnia – przez Bihar.

Synogarlice małe występują również w kontynentalnej części Malezji, na Celebesie (S. t. humilis) i na Jawie, gdzie prawdopodobnie zostały introdukowane. W latach 40. XX wieku wprowadzono je również na Singapur.

Wędrujące lub zabłąkane osobniki odnotowywano w Libanie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Omanie (4 stwierdzenia do końca 2018 roku, według innego źródła – 5), Iranie, Afganistanie, Rosji (wschodnia Syberia), północnych Chinach (południowa prowincja Heilongjiang), Sri Lance i południowej Japonii. Przedstawiciele S. t. humilis pojawiają się w południowej Japonii zimą, od października do marca, lecz przygodnie mogą pojawiać się w innych częściach kraju cały rok. Zimą synogarlice małe regularnie zalatują do Hongkongu. W Bhutanie to nieczęste ptaki osiadłe, występują na wzgórzach w środkowej i wschodniej części kraju; nie są notowane każdego roku.