Po skompletowaniu aparatów i rekwizytów, wynajęli lokal przy ul.Piotrkowskiej 120 w Łodzi i pod tym adresem w grudniu 1899 roku uruchomili pierwsze kino w Polsce.
Łódzcy widzowie mogli oglądać takie obrazy jak: pociąg wjeżdżający na stację, łyżwiarz na lodzie, baletnica. Jeden seans trwał około 50 minut i składał się z 4 filmów.
Kino wędrowne W celu poszukiwania nowych widzów, bracia Krzemińscy zaczęli prowadzić kino wędrowne.
W kwietniu 1900 roku, kino z Łodzi zostało przeniesione do budynku cyrkowego w Radomiu. Przez miesiąc cieszyło się ono ogromnym zainteresowaniem oraz entuzjazmem publiczności.
Następnie kino zawędrowało do Częstochowy. Przy Alei Najświętszej Maryi Panny 65 zbudowano specjalny, drewniany budynek. Miał on 30 metrów długości i 20 metrów szerokości. Budynek był podzielony na dwie części: jedna z nich służyła jako wejście i poczekalnia, a druga pełniła rolę sali kinowej. W sali kinowej znajdowała się scena z ekranem oraz widownia dla publiczności. 20 maja 1900 roku pierwsze kino ruszyło. Bracia postanowili zostać w Częstochowie do 15 sierpnia. W tym czasie spaliła się wieża w klasztorze jasnogórskim, co spowodowało przypływ nowych widzów (ze względu na pielgrzymki do klasztoru).