Johanna Leonharda von Raaba. Jeszcze jako student obok grafiki reprodukcyjnej, która była głównym celem jego kształcenia, wykonywał grafikę autorską (warsztatową). Za swe graficzne reprodukcje według obrazów Anny Bilińskiej, Kazimierza Pochwalskiego i Jana Matejki otrzymywał nagrody i wyróżnienia na wystawach w Monachium, Berlinie, Petersburgu i Lwowie. Łopieński został członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i Warszawskiego Towarzystwa Artystycznego.
Około 1900 roku grafik sprowadził do Warszawy prasę do druku wklęsłego, która umożliwiła mu swobodną działalność artystyczną i pedagogiczną. Z tego okresu pochodzi m.in. Martwa natura z czaszką. Z jego doświadczenia i rad korzystali m.in. Leon Wyczółkowski, Józef Pankiewicz, Józef Rapacki, Czesław Tański, Apoloniusz Kędzierski, Leon Szpądrowski, Jan Felicjan Owidzki, Julian Maszyński, Leon Kowalski, Henryk Weyssenhoff oraz Zofia Stankiewiczówna. Łopieński nauczał także rysunku młodych rzemieślników na kursach organizowanych w Muzeum Rzemiosł i Sztuki StosowanejIgnacy Łopieński, Rzemiosło i Sztuka, „Gazeta Przemysłowo-Rzemieślnicza” 1934, R. 63, nr 28, s. 2., a także współpracował z Feliksem Jasieńskim przy tworzeniu pierwszej polskiej artystycznej teki graficznej Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików (Kraków 1903)Kazimierz Czarnecki, Teka grafik z 1903 r. i tzw.