W czasie przywództwa Sternhartza odnowił się konflikt wokół bracławskiego chasydyzmu. Wiele grup chasydzkich atakowało bracławian i samego Natana, a termin „mitnagdim” spotykany w bracławskich pismach, generalnie odnosi się do tych antybracławskich grup chasydzkich, a nie do grup antychasydzkich. W latach 1835–1839 Mosze Cwi z Sawrania prowadził szczególnie zaciekłą kampanię przeciwko bracławianom, nawołując do całkowitej ich ekskomunikiAssaf D., Vagues de violence contre les hassidim de Bratslav,, [w:] „Les cahiers du judaïsme”, 24 (2008), s. 28–37..

Ten okres opisany jest w Jeme ha-tela’ot, Abrahama Hazana.

Po śmierci Natana Sternhartza w 1844 roku (w Bracławiu), społeczność bracławska była kierowana przez Nachmana Cheryna, którego rola podobnie jak w przypadku Natana, wzbudzała wiele kontrowersji. Zredagował on i opublikował niektóre z pism Sternhartza.

Przypisy

Bibliografia Green A., [hasło] Natan Sternhartz of Nemirov,, [w:] The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe [online], https://yivoencyclopedia.org/article.aspx/Natan_Sternhartz_of_Nemirov, [dostęp 2019-12-05]