Na środowisko informacyjne składa się: internet powierzchowny (tzw. sieć zindeksowana) ukryty zasoby i źródła poza internetem archiwa i biblioteki ludzie ze specjalistyczną lub unikatową wiedzą media tradycyjne Szczegółowy model środowiska informacyjnego zaproponowała Leah A. Lievrouw. Model ten został opracowany na podstawie badań dotyczących korzystania ze źródeł informacji przez użytkowników o różnych poziomach wykształcenia. Autorka ujęła ten termin szeroko, obejmując nim całą sferę komunikacji międzyludzkiej.
W opracowanym przez nią modelu środowisko informacyjne dzieli się na dwie podstawowe sfery: informacji instytucjonalnej i informacji indywidualnej (osobowej). W pierwszej sferze podmiotami są różnego rodzaju instytucje (biznesowe, władzy, kulturalne), które produkują informacje filtrowane, kształtowane i następnie rozpowszechniane przez podmioty medialne. Druga sfera odnosi się do dostępności osobistej (ang. personal availability), definiowanej jako umiejętność świadomego wyboru ważnych, użytecznych i ciekawych informacji przez odbiorcę.