W 1879 roku przeszedł do prac w policji: 4 maja został pomocnikiem naczelnika w powiecie mohylewskim (gubernia podolska), zaś już 24 czerwca sam objął odpowiedzialność za tę instytucję w powiecie telszewskim (gubernia kowieńska). Dodatkowo 14 grudnia tego roku stanął na czele powiatowego oddziału . W tym czasie został trzykrotnie awansowany w tabeli rang: 29 listopada 1877 roku został sekretarzem gubernialnym (XII ranga cywilna), 7 sierpnia 1880 roku sekretarzem kolegialnym (X ranga cywilna), zaś 16 września 1883 roku radcą tytularnym (IX ranga cywilna).
W 1884 roku przeniesiony został do Królestwa Polskiego. Od 30 października zajmował posadę namiestnika (gubernia siedlecka), zaś 27 sierpnia 1886 roku zajął analogiczne stanowisko w (gubernia lubelska). W miesiącu swojego przeniesienia (7 sierpnia) został awansowany do rangi asesora kolegialnego (VIII cywilna), zaś po trzech latach, 17 kwietnia 1889 roku został radcą nadwornym (VII ranga cywilna). Krótki okres przed tymi przenosinami (od 3 lutego 1886 roku) przewodził sokołowskiemu bractwu prawosławnemu pod wezwaniem Opieki Najświętszej Marii Panny.