Władysław Kabsch (ur. 5 kwietnia 1891 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 15 lipca 1977 w Ołoboku) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie Władysława i Pauliny Szubert. Ukończył szkołę powszechną, następnie uczył się w zawodzie gorzelnika w majątku ziemskim w Ujeździe, w powiecie śmigielskim. W latach 1905–1907 był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Grodzisku Wielkopolskim. W latach 1911–1912 pełnił służbę w pułku grenadierów armii niemieckiej w Świdnicy. Po wybuchu I wojny światowej wcielony do armii niemieckiej, w szeregach 107 pułku grenadierów walczył na froncie zachodnim. Był dwukrotnie ranny.
W 1918 powrócił do Grodziska i zaczął organizować oddziały powstańcze. W powstaniu wielkopolskim walczył pod rozkazami ppor. Skrzydlewskiego. Na froncie polsko bolszewickim walczył w szeregach 56 pułku piechoty wielkopolskiej. 17 marca 1920 został ranny dowodząc 7 kompanią w czasie walki pod Słobodą Jakimowską.