Od listopada 1917 służył w 2 Brygadzie Artylerii 2 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu Polskiego. Czasowo dowodził 2 baterią I dywizjonu i 5 baterią. Od 11 stycznia do 12 marca 1918 był internowany przez bolszewików w Smoleńsku.
31 stycznia 1919 został starszym oficerem do zleceń Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1 października 1919 był naczelnikiem Wydziału I Sekcji Techniczno-Inspekcyjnej Departamentu Artylerii MSWojsk. W lutym 1920 został kierownikiem Wydziału Mobilizacyjno-Organizacyjnego Departamentu V Uzbrojenia MSWojsk. 28 czerwca 1920 objął dowodzenie 12 dywizjonem artylerii ciężkiej, który we wrześniu 1921 wraz z 5 dywizjonem artylerii ciężkiej utworzył 6 pułk artylerii ciężkiej. Jesienią 1921 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 17 pułku artylerii polowej, ale go nie objął. W grudniu 1921 mianowano go zastępcą dowódcy 5 pułku artylerii ciężkiej. W czerwcu 1922 czasowo pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 21 pułku artylerii polowej. Od czerwca do listopada 1922 przebywał na kursie dowódców dywizjonów w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu.