Okres powojenny W maju 1945 powrócił z rodziną do Warszawy. W szkole księży marianów w 1948 zdał maturę i dostał się na studia na Politechnice Warszawskiej, z których został usunięty po kilku miesiącach. Dzięki temu, że rodzina przeprowadziła się z Żoliborza na Śródmieście i zaginęły dokumenty w komendzie uzupełnień, przez kilka lat uchylał się przed wcieleniem do wojska. Zapisał się do Państwowego Liceum Techniki Teatralnej i ponownie zdał maturę. Pracował w Teatrze Wielkim. W 1960 ukończył studia jako magister inżynier budownictwa wodnego. Pracował w biurze projektowym, zaprojektował ponad czterdzieści obiektów hydrotechnicznych: ujęć wody i stacji uzdatniania.

Działalność popularyzatorska Dokumentalista, popularyzator wiedzy o powstaniu warszawskim, autor relacji o plutonie harcerskim 227 (współautor wraz z Romualdem Augustyniakiem publikacji Żoliborski pluton „Szarych Szeregów"), współautor książki Kanały: trasy łączności specjalnej Powstania Warszawskiego wydanej w serii Warszawskie Termopile. Był inicjatorem umieszczenia 13 tablic przy wyjściach z kanałów, którymi ewakuowali się powstańcy, i przywrócenia w 2010 kotwicy namalowanej przez Jana Bytnara „Rudego” na Pomniku Lotnika oraz nadania stacji metra przy placu Bankowym nazwy Ratusz Arsenał.