Karel Horálek (ur. 4 listopada 1908 w Rajhradzie, zm. 26 sierpnia 1992 w Pradze) – czeski językoznawca. Zajmował się językiem staro-cerkiewno-słowiańskim, slawistyką porównawczą, bałkanistyką, rosyjskim i bułgarskim, językoznawstwem ogólnym, poetyką, teorią przekładu, folklorystyką oraz dziejami slawistyki.
Życiorys W 1927 r. zdał maturę w gimnazjum realnym. W latach 1935–1939 studiował język czeski, filozofię oraz filologię słowiańską na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Ewangelisty Purkyniego w Brnie. W 1939 r. został zatrudniony jako asystent na tejże uczelni. W ramach represji po 17 listopada 1939 został aresztowany. Sześć lat był więziony w obozie koncentracyjnym Oranienburg.
W latach 1940–1945 był zatrudniony w Kancelarium Słownika Języka Czeskiego (Kancelář Slovníku jazyka českého). W 1945 r. otrzymał tytuł PhDr.; w 1946 r. uzyskał docenturę na Uniwersytecie Karola, na podstawie pracy Význam Savviny knigy pro rekonstrukci staroslověnského překladu evangelia;