W dniach 17–19 października nieopodal rejonu patrolowania U-Boota przeszedł duży zespół okrętów rosyjskich ewakuujących się z Zatoki Ryskiej.
11 grudnia 1917 roku UC-59 został przydzielony do 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte.
1918 rok Na początku 1918 roku okręt postawił kilka zagród minowych w rejonie podejść do Scapa Flow. 23 lutego 1918 roku na jedną z nich wszedł zbudowany w 1908 roku brytyjski parowiec „Remus” (1079 BRT), płynący z Longhope z ładunkiem węgla. Statek zatonął 6 Mm na południe od wyspy na pozycji , ze stratą pięciu członków załogi. 27 kwietnia 1918 roku nowym dowódcą UC-59 został mianowany por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Walther Strasser, dowodzący wcześniej U-98.
Na pierwszy sukces pod nowym dowództwem załoga U-Boota musiała czekać do 28 czerwca, kiedy to w Skagerraku na pozycji został zatopiony zbudowany w 1862 roku norweski żaglowiec „Elbjorg” o pojemności 523 BRT, płynący na trasie Fredrikstad – Hartlepool (nikt nie zginął).