Prawo urzędnicze – zespół norm prawnych stanowiących część prawa pracy, które określają zasady zatrudniania na stanowiskach urzędniczych (merytorycznych) w określonych działach służby państwowej – w administracji rządowej i samorządowej, a także w urzędach obsługujących inne organy władzy i pozarządowej administracji państwowej.
Funkcje prawa urzędniczego Prawo urzędnicze spełnia dwie podstawowe funkcje będące zarazem odzwierciedleniem funkcji prawa pracy. Wyróżnia się:
funkcję organizacyjną – stwarzającą optymalne warunki realizacji zadań państwowych za sprawą zawodowego aparatu urzędniczego, funkcję ochronną – zabezpieczającą odpowiedni status zawodowy i socjalny urzędników.
Ukształtowanie prawa urzędniczego jako prawa pracy zapewnia określony standard uprawnień typowych dla statusu pracowniczego – realizację zasady wolności pracy, godności osobistej, urlopów, płac, ochrony pracy i ochrony sądowej oraz stabilizacji zatrudnienia.
Źródła prawa urzędniczego Źródła prawa urzędniczego odzwierciedlają kształt powszechnego systemu prawa w Polsce. Determinują je właściwości prawa pracy oraz cechy jednostek organizacyjnych (w których prawo pracy znajduje zastosowanie).