źródła prawa powszechnie obowiązującego – zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP są to: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, ustawa o służbie cywilnej – określa ona zasady zatrudniania w administracji rządowej, ustawa o pracownikach urzędów państwowych – reguluje zasady zatrudnienia w urzędach obsługujących organy władzy, ustawa o pracownikach samorządowych – reguluje zasady zatrudniania w administracji samorządowej, ustawy szczególne modyfikujące lub uzupełniające rozwiązania przyjęte w powszechnym prawie pracy w stosunku do pracowników sfery publicznej.
Historia prawa urzędniczego Historyczne początki administracji przypadają na czasy antyczne. Aparat urzędniczy zmieniał się wraz z rozwojem cywilizacji. Rozbudowany aparat urzędniczy funkcjonował w starożytnym Rzymie już w okresie republiki. Kandydaci na urzędników musieli posiadać obywatelstwo rzymskie, pełnoletniość, wolne pochodzenie oraz urodzić się mężczyzną. Urzędy funkcjonowały na zasadzie kolegialności, wybieralności, kadencyjności, bezpłatności oraz odpowiedzialności przed zgromadzeniem ludowym i poszczególnymi obywatelami.