Liczba węzłów musi zostać oszacowana już na etapie projektowania sieci tak, aby dobrać właściwe wartości rezystancji terminujących dla każdego węzła.
W standardzie low-speed możliwa jest komunikacja bez jednego z przewodów (High lub Low) w razie awarii, przez co standard ten nazwany został potocznie fault-tolerant
We współczesnych rozwiązaniach CAN low-speed jest rzadkością i został on zdecydowanie wyparty przez CAN high-speed.
Protokoły mały|250px|Ramki komunikatów CAN w standardzie 2.0A mały|250px|Ramki komunikatów CAN w standardzie 2.0B Obecnie w praktyce funkcjonują dwie wersje protokołu: 2.0A (11-bitowy identyfikator) i 2.0B (29-bitowy identyfikator). Wersja 2.0B jest wersją rozszerzoną formatu 2.0A. Ramka danych CAN składa się z 7 pól – początku, arbitracji, sterującego, danych, sumy kontrolnej, potwierdzenia i końca.