Samogłoska jest krótka również wtedy, gdy występuje w jednosylabowym wyrazie zakończonym spółgłoską, takim jak apud, dum.
Półsamogłoski thumb|Przykład esperanto śpiewanego – piosenka dla dzieci Dek bovinoj W języku esperanto istnieją dwie półsamogłoski: ŭ i j. Obie są artykułowane bez przeszkody w jamie ustnej, jednak wymagają ruchu języka w sposób, w jaki odbywa się to przy wymowie spółgłosek. Półsamogłoski są z natury krótkie i nigdy nie są akcentowane. Zawsze pojawiają się w towarzystwie pełnej samogłoski. Dźwięk ŭ pojawia się zwykle w sekwencjach aŭ i eŭ, zbitki z innymi samogłoskami nie pojawiają się w esperanto, poza sekwencją oŭ, choć każdy wyraz z tą zbitką ma swój odpowiednik bez niej: toŭfuo → tofuo. W Fundamento de Esperanto zapisano, że ŭ pojawia się zawsze po samogłosce, wyjątkiem jest nazwa litery ŭo (przy wymowie esperanckiego alfabetu po spółgłosce następuje o: bo, co, do itd.) Okazjonalnie inne zbitki z użyciem półsamogłoski pojawiają się w wyrazach dźwiękonaśladowczych.