W tym samym czasie upowszechnił się pogląd, że w funkcjonowaniu dynama ważną rolę odgrywa odkryty przez Alfvéna efekt wmrożenia pola w przewodzący płyn. W 1972 Zeldovich wprowadził ideę (stretch-twist-fold (STF) dynamos) wyjaśniającą mechanizm „prostowania” linii pola magnetycznego w pierwotnie przypadkowych kierunkach pola tworzonych przez różne nieuporządkowane wiry. Efekt ten jest podobny do efektu wmrożenia pola magnetycznego.
W latach 60. rozpoczęto symulacje komputerowe sprawdzające koncepcje dynama. Glatzmaier i Roberts (1995) budując model cyfrowy ziemskiego dynama i przeprowadzając trwającą 2000 godzin symulację komputerową odpowiadającą 40000 lat zmian pola magnetycznego uzyskali efekt przebiegunowania. Po tym okresie rozpoczęły się liczne symulacje komputerowe rozprzestrzeniania się pola magnetycznegoAveek Sarkar Simulations of the Karlsruhe Dynamo Using the Lattice-Boltzmann Method pdf.
Równanie kinematycznego dynama W przybliżeniu zwanym "kinematycznym dynamem" zakłada się, że własności i ruch materii wpływają na pole magnetyczne, ale pole magnetyczne jest na tyle słabe, że nie wpływa znacząco na zachowanie się materii, w której jest pole magnetyczne.