W maju 1874 zostały pozyskane sikawki i przyrządy pożarnicze. Została wybudowana remiza, w której umieszczono beczkowozy i sikawki. Staraniem burmistrza Cyryla Ładyżyńskiego w 1874 zostało zawiązane Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Sanoku, które umocowane statutem ukonstytuowało się. Pierwszym naczelnikiem straży został adwokat dr Stanisław Biliński (wybór zatwierdzony 14 lipca 1874). Prezesem został komisarz skarbowy Marian Bałabański (w 1872 nadkomisarz w C. K. Powiatowej Dyrekcji Skarbu w Sanoku). W lipcu 1874 działało w Sanoku już 20 strażaków, umundurowanych i uzbrojonych oraz odbywających ćwiczenia dwa razy w tygodniu. Ich instruktorem częściowo pozostawał jeszcze Kretter, jednak właściwym instruktorem i nauczycielem gimnastyki był miejscowy nauczyciel Leopold Biega, podkomendant oddziału gimnastycznego, a późniejszy naczelnik straży.
Został spisany regulamin przeciwpożarowy, w myśl którego zabroniona była budowa domów drewnianych, krycia dachów słomą i gontem, nakazano wznoszenie kominów ponad dachy i ich udrażnianie.