Molukańczycy – autochtoniczne grupy etniczne zamieszkujące archipelag Moluków, od 1950 r. wchodzący w skład Republiki Indonezji (prowincje Moluki i Moluki Północne). Posługują się językami austronezyjskimi lub niespokrewnionymi językami papuaskimi z rodziny północnohalmaherskiej. Termin „Molukańczycy” określa ogół grup językowych i etnicznych zamieszkujących wyspy Moluki.

Pierwotnymi mieszkańcami Moluków były ludy o pochodzeniu melanezyjskim i papuaskim. Ludy austronezyjskie miały zasiedlić wyspy wschodniej Indonezji ok. 2000 roku p.n.e., asymilując się z grupami przedaustronezyjskimi. W wielu austronezyjskich językach Moluków zachowały się cechy charakterystyczne dla języków papuaskich. Później wśród Molukańczyków pojawiły się geny holenderskie, chińskie, portugalskie, hiszpańskie, arabskie i angielskie. Była to konsekwencja kolonizacji, a także małżeństw zawieranych z zagranicznymi kupcami w średniowieczu i europejskimi żołnierzami podczas wojny światowej. Na etnogenezę populacji molukańskiej wpłynęli także nieliczni potomkowie Niemców (zwłaszcza na wyspie Ambon), wraz z przybywaniem protestanckich misjonarzy począwszy od XV wieku.