Bronisław Mieszkowski (Mora-Mieszkowski) (ur. 17 czerwca 1909 w Nowym Targu, zm. 6 maja 1976 w Gdańsku) – polski historyk sztuki i konserwator zabytków, w latach 1951–1958 wojewódzki konserwator zabytków w Gdańsku.

Życiorys Urodził się w rodzinie Zygmunta (1876–1952) i Wacławy z domu Dąbrowskiej (1878–1997). W 1928 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, w 1931 odbył służbę wojskową, powrócił na UJ, ale już na historię sztuki.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył w Morskim Pułku Strzelców, ranny w walkach pod Kosakowem od 14 września do 29 kwietnia 1945 przebywał w niewoli niemieckiej (oflagach).

Po wyzwoleniu pracował do września 1946 początkowo w obozie przejściowym Delmenhorst pod Bremą, następnie był pracownikiem UNRRA. We wrześniu 1946 powrócił do Polski, od 1946 do 1947 pracował w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu. Na UJ uzyskał tytuł magistra filozofii w dziedzinie historii sztuki. W latach 1947–1951 pełnił funkcję zastępcy wojewódzkiego konserwatora zabytków w Gdańsku, zaś 1951–1958 - konserwatora wojewódzkiego. Został odwołany z tej funkcji, kiedy sprzeciwił się budowie ciepłowni w okolicach gdańskiego Żurawia.