Bronisław Mieszkowski (Mora-Mieszkowski) (ur. 17 czerwca 1909 w Nowym Targu, zm. 6 maja 1976 w Gdańsku) – polski historyk sztuki i konserwator zabytków, w latach 1951–1958 wojewódzki konserwator zabytków w Gdańsku.
Życiorys Urodził się w rodzinie Zygmunta (1876–1952) i Wacławy z domu Dąbrowskiej (1878–1997). W 1928 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, w 1931 odbył służbę wojskową, powrócił na UJ, ale już na historię sztuki.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył w Morskim Pułku Strzelców, ranny w walkach pod Kosakowem od 14 września do 29 kwietnia 1945 przebywał w niewoli niemieckiej (oflagach).
Po wyzwoleniu pracował do września 1946 początkowo w obozie przejściowym Delmenhorst pod Bremą, następnie był pracownikiem UNRRA. We wrześniu 1946 powrócił do Polski, od 1946 do 1947 pracował w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu. Na UJ uzyskał tytuł magistra filozofii w dziedzinie historii sztuki. W latach 1947–1951 pełnił funkcję zastępcy wojewódzkiego konserwatora zabytków w Gdańsku, zaś 1951–1958 - konserwatora wojewódzkiego. Został odwołany z tej funkcji, kiedy sprzeciwił się budowie ciepłowni w okolicach gdańskiego Żurawia. W 1955 należał do członków założycieli gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki i został pierwszym przewodniczącym jego sekcji naukowejSHS Oddział Gdański - Historia w skrócie. Wykładał historię sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. W latach 1958–1964 kierował Pracownią Konserwacji Dzieł Sztuki w gdańskim oddziale Przedsiębiorstw Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków. Był współorganizatorem i kuratorem zbiorów sztuki (1964–1975) Muzeum Zamkowego w Malborku. Od 1973 do 1975 był prezesem pomorskiego oddziału Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy.
Był dwukrotnie żonaty, bezdzietny. Zmarł na raka, pochowany w grobie rodzinnym, m.in. z drugą żoną Ireną Otylią z domu Rygielską (1927–2006), na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 64-31-1).
Podobizna Mieszkowskiego dłuta Tadeusza Godziszewskiego znajduje się na zworniku arkady kamienicy przy ulicy Długi Targ 25 wraz z portretami innych osób zasłużonych dla odbudowy gdańskich zabytkówautor = Dariusz Wróblewski | NIEZWYKŁA GALERIA PRZY DRODZE KRÓLEWSKIEJ W GDAŃSKU.
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1969) Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” (1970) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971) Odznaka „Za Zasługi dla Gdańska” (1960)
Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Targu Kategoria:Ludzie związani z Malborkiem Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotą odznaką „Za opiekę nad zabytkami” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Polscy muzealnicy Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Wojewódzcy konserwatorzy zabytków w Gdańsku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej Kategoria:Zmarli w 1976