Konrad von Feuchtwangen, także Conradus de Vuthewaning, Vuhtwanch (zm. 4 lipca 1296 w PradzePaweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s. 51.) – mistrz krajowy w Prusach w latach 1279–1280, mistrz krajowy Inflant w latach 1279–1281, mistrz krajowy w Niemczech w latach 1284–1291, wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1291–1296.
Życiorys Konrad wywodził się z rodziny ministeriałów będących w służbie hrabiów Oettingen. Nie wiadomo kiedy i gdzie wstąpił w szeregi zakonu krzyżackiego. Źródła wymieniają go w roku 1259 jako komtura krajowego Austrii. Stanowisko to dzierżył także w roku 1279. Nic pewnego nie wiadomo o działalności Konrada von Feuchtwangena z tego okresu. W kwietniu 1279 roku na kapitule generalnej zakonu w Marburgu, otrzymał stanowisko mistrza krajowego w Prusach po zmarłym Konradzie von Thierbergu Starszym oraz mistrza krajowego w Inflant po tragicznej śmierci Ernesta von Ratzeburga, który zginął 5 marca 1279 roku w pod Kiernowem. Po objęciu władzy w obu prowincjach przybył do Prus gdzie przebywał do wiosny 1280 roku. Następnie udał się do Niemiec z zamiarem zrzeczenia się obu funkcji, uzasadniając swoją prośbę niemożnością skutecznego kierowania równolegle obu prowincjami.