Zdając sobie sprawę z ogromnej przewagi czerwonych i nieuchronnej klęski, Wrangel mimo wszystko postanowił jeszcze w kwietniu 1920 r. podjąć działania zaczepne, wykorzystując zaangażowanie Armii Czerwonej w wojnę z Polską. W czerwcu 1920 r. Armia Rosyjska rozpoczęła operację północnotaurydzką, atakując z Krymu na północ i docierając do Aleksandrowska, Melitopola i Mariupola. Armia Czerwona, odnosząca w walkach z Polakami sukcesy i zbliżająca się do Warszawy, nie miała sił zdolnych szybko zneutralizować te sukcesy białych. 10 sierpnia 1920 r. Francja oficjalnie uznała, iż Wrangel de facto sprawował rządy na południu Rosji. W zamian biały dowódca obiecał po zwycięstwie nad bolszewikami spłacić długi carskiej Rosji, zwołać zgromadzenie narodowe i przeprowadzić reformę rolnąP. Kenez, Red Advance..., s. 301-302..
Sytuacja białych zmieniła się po zwycięstwie wojsk polskich w bitwie warszawskiej i odwrocie Armii Czerwonej z Polski. Wówczas celem bolszewików stało się z jednej strony zawarcie traktatu pokojowego z PolskąP. Kenez, Red Advance..., s. 302-303., z drugiej zaś - rozbicie sił białych w północnej Taurydzie i na KrymieJ.D. Smele: The „Russian”..., s. 169..