20 grudnia 1879 papież Leon XIII nadał ołtarzowi w kaplicy status ołtarza uprzywilejowanego. Pod koniec XIX, i na początku XX wieku Michael Debono zbudował naziemną konstrukcję kaplicy w formie widocznej dziś. Powstały też, prowadzące do groty, czterdziestostopniowe schody, które w latach 30. XX wieku upiększone zostały przez Luigiego Micallefa z Balzan rzeźbami dwunastu apostołów, ustawionych po ich obu stronach.
Architektura Wygląd zewnętrzny Fasada widoczna dziś pochodzi z końca XIX wieku. Duża brama wejściowa nie przywodzi na myśl małej wiejskiej kaplicy, lecz coś dużo większego. Wejście otoczone jest wysokimi prostymi pilastrami, na których wspiera się trójkątny fronton z krzyżem. Nad całością góruje wysoka, kwadratowa dzwonnica, zwieńczona hełmem, z rzeźbą archanioła Gabriela na szczycie.
Na placu przed wejściem, na kamiennej kolumnie, znajduje się statua Wniebowzięcia Matki Bożej, przeniesiona kiedyś z kościoła w Balzan.
Wnętrze Od drzwi wejściowych, w dół do groty prowadzą schody. Ponad nimi sklepienie kolebkowe wsparte na łukach. Na tylnej ścianie na wysokości wejścia, nad łukiem okalającym wejście do właściwej groty, znajduje się figura Matki Bożej z Lourdes.