Straszydła są inspirowane hiszpańską sztuką średniowieczną. Artysta zastąpił nimi cherubiny zwykle towarzyszące postaciom świętych.
Zielona zasłona dzieli kompozycję na dwie części: prawa strona to przestrzeń świętego z krucyfiksem, a lewa należy do grzesznika i demonów. Konający w bólu mężczyzna leży półnagi w łóżku, jego bezwładna noga dramatycznie wysuwa się z pościeli. Twarz jest wykrzywiona w męce, kolor skóry jak u zmarłego. Sposób w jaki Goya namalował jego ciało zapowiada styl typowy dla czarnych obrazów. Pierś nadyma się, kryjąc w sobie demona, który walczy ze świętym o duszę grzesznika. Alfonso Pérez Sánchez zwraca uwagę na podobieństwo kompozycyjne z Bólem Andromachy Jacques-Louis Davida, zwłaszcza ułożenie ciała. Ten obraz z 1783 roku zagwarantował Davidowi miejsce w paryskiej akademii, nie wiadomo jednak, czy Goya znał to dzieło. Historycy sztuki przypuszczają, że Goya pojechał do Francji w 1787 roku i mógł mieć kontakt z twórczością Davida.