Antoni Józef Janik (ur. 14 czerwca 1892 w Wędryni, zginął w kwietniu 1940 w Katyniu) – działacz plebiscytowy na Śląsku Cieszyńskim, podporucznik rezerwy, kierownik szkoły powszechnej w Rybniku.

Życiorys Urodził się 14 czerwca 1892 roku w Wędryni na Śląsku Cieszyńskim (Austro-Węgry) jako syn Jana i Anny z Mitręgów. Był absolwentem polskiego gimnazjum w Cieszynie (1913) i kursów kwalifikacyjnych (1914). W 1914 roku, z chwilą wybuchu I wojny światowej, został zmobilizowany do służby w armii austriackiej (1914 – 1918). W 1916 roku ukończył kurs w Szkole Oficerów Rezerwy w Opawie. Walczył na froncie rosyjskim i włoskim. Pod koniec wojny awansował do stopnia podporucznika, po czym dowodził kompanią 100 pułku piechoty.

W czasie konfliktu czechosłowacko-polskiego o Śląsk Cieszyński zaangażował się jako działacz plebiscytowy na Śląsku Cieszyńskim. W rejonie Piotrowic, Marklowic i Zebrzydowic sformował oddziały TOW (Tajna Organizacja Wojskowa) i dowodził nimi. Organizował opór przeciw czechizacji Śląska Cieszyńskiego.

Po skończeniu Szkoły Oficerów Rezerwy WP (kurs dla wojsk szturmowych), w dniu 1 kwietnia 1924 otrzymał nominację na podporucznika rezerwy.