W dekrecie Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego o nadaniu tegoż orderu pułkownik Gustaw Ładziński wykazany został jako oficer Centralnego Obozu Podoficerskich Szkół Artylerii (C.O.P.S.A.).
Na dzień 1 czerwca 1921 r. pułkownik Ładziński przynależał etatowo do 14 pułku artylerii polowej i pełnił służbę (jako oficer przydzielony) w Dowództwie Artylerii Syberyjskiej Dywizji Piechoty (późniejszej 30 Dywizji Piechoty). Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (sygnatura: L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu pułkownika, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 35. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Posiadał wówczas przydział do 14 pułku artylerii polowej.
Po reorganizacji artyleryjskiego szkolnictwa wojskowego objął w 1922 roku stanowisko komendanta Szkoły Strzeleckiej Artylerii w Toruniu. W roku 1923 zajmował 36. lokatę wśród pułkowników korpusu artylerii w swoim starszeństwie i jako oficer nadetatowy 30 pap piastował nadal funkcję komendanta Szkoły Strzeleckiej Artylerii w toruńskim Obozie Szkolnym Artylerii. Jego oficerem ordynansowym był wówczas por. Erwin Stachowiak (nadetatowy oficer 16 pułku artylerii polowej). Rok później zajmował już 27. lokatę w swoim starszeństwie pośród pułkowników artylerii i pełnił służbę w macierzystym 30 pułku artylerii polowej.