W okresie od marca do listopada 1924 roku dowodził 3 pułkiem artylerii ciężkiej.

W roku 1928 pułkownik artylerii Gustaw Ładziński znajdował się już w stanie spoczynku i mieszkał w Toruniu. Następnie przeprowadził się do Warszawy, w której mieszkał od 1932 roku. W roku 1934 jako pułkownik stanu spoczynku zajmował 28. lokatę w swoim starszeństwie w korpusie oficerów artylerii (starszeństwo z dnia 1 czerwca 1919 r.). Znajdował się wówczas w ewidencji PKU Warszawa Miasto III i przynależał do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I (przewidziany był do użycia w czasie wojny).

Wziął udział w powstaniu warszawskim, walcząc w szeregach 280 plutonu Wojskowej Służby Ochrony Powstania. Zaginął w dniu 30 września 1944 roku, a oficjalnie uznany za zaginionego został w 1947 roku. Od roku 1913 żonaty był z Anną Sławińską, z którą mieli córkę Halinę i syna Radosława.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3266 – 1922 Krzyż Walecznych

Uwagi

Przypisy

Bibliografia