W grudniu 1939 został zwolniony, od 1940 należał do Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR, agitował wśród żołnierzy Ostlegionen namawiając do dezercji. W lipcu 1944 został aresztowany i skierowany do obozu pracy w Rembertowie. Po zakończeniu wojny uczestniczył w organizowaniu organów władzy w gminie Sulejówek, w 1946 ukończył Wojewódzką Szkołę Partyjną PPR w Konstancinie, a następnie pracował w Warszawskim Komitecie Wojewódzkim PPR i PZPR. Od 1959 przebywał na rencie. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia "Warszawa Prawa Podmiejska 1942-1944, Z walk PPR, GL-AL" praca zbiorowa redakcją Benona Dymka, Wyd. MON Warszawa 1973 s. 810

Kategoria:Członkowie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1965