Niekiedy korzystał z pomocy członków rodziny Madrazo jako pośredników sprzedaży. Poważnie zadłużony, chronił się w mniejszych miejscowościach w okolicy Madrytu: Fuencarral, Bustarviejo i La Cabrera, gdzie do jego majątku należał stary klasztor San Antonio. W 1846 roku próbował nabyć tytuł markiza del Espinar, ale choć prawa sprzedawcy do tytułu okazały się złudne, do końca życia tytułował się markizem. Początkowo identyfikował się jako liberał, a pod wpływem życiowych niepowodzeń jego poglądy zradykalizowały się i uważał się za republikanina. Ożenił się z Baskijką Franciscą Vildósola, z którą miał córki Luisę i Franciscę, a ich potomkowie noszą współcześnie nazwisko Sáez de Goya. Zmarł w La Cabrera 7 stycznia 1874 roku w wieku 68 lat.
Opis obrazu Jest to trzeci portret Mariana namalowany przez jego dziadka. Dzieło jest wyrazem głębokiej miłości Goi do wnuka i świadectwem jego transformacji jako artysty w ostatnich latach życia. Mariano został przedstawiony w popiersiu, ma na sobie ciemny kaftan, białą kamizelkę i koszulę oraz ciemny krawat zawiązany wysoko pod szyją. Patrzy na widza żywym, nieco wyniosłym spojrzeniem. Goya przedstawia przystojnego młodego mężczyznę o przyjaznych rysach twarzy oraz młodzieńczej radości i sympatii. Ma duże oczy i różową cerę, a kręcone brązowe włosy wyglądają jak aureola wokół jego głowy.