Wielokrotnie aresztowany, osadzony także w więzieniu u Brygidek we Lwowie. Od 1931 r. wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego SL we Lwowie, od 1937 r. członek Rady Naczelnej SL. Osobiście kierował przygotowaniami do strajku chłopskiego w 1937 w powiecie podhajeckim. Zatrzymany 25 sierpnia 1937 r. przebywał w areszcie do rozprawy sądowej, która odbyła się 18 stycznia 1938 r. Skazany na 9 miesięcy więzienia.
Uczestnik kampanii wrześniowej 1939. Deportowany wraz z rodziną 10 lutego 1940 r. do przysiółka Zimowoja Teja nad rzeką Jenisej, a następnie do Taszkentu. W 1942 r. nawiązał kontakt z ambasadorem RP w Moskwie Stanisławem Kotem, dzięki któremu rodzina Zarembów wydostała się z ZSRR. W marcu 1942 r. Władysław Zaremba dotarł do Londynu. W grudniu 1943 r. został wiceprzewodniczącym Rady Narodowej RP na uchodźstwie.
W lipcu 1945 r. Władysław Zaremba przyjechał do Polski, gdzie w powiecie głubczyckim przejął 44 ha poniemieckie gospodarstwo. Od 1946 poseł do Krajowej Rady Narodowej. Członek Rady Naczelnej, a następnie Naczelnego Komitetu Wykonawczego Polskiego Stronnictwa Ludowego. Współorganizował struktury PSL na Śląsku i Opolszczyźnie.