Dalsza jego kariera przedstawiała się następująco: 19 stycznia 1921: awans na stopień porucznika, 20 sierpnia 1921: w 3. pułku saperów, 5 października 1921: w 8. pułku saperów, 24 października 1921: dowódca szkoły podoficerskiej, 10 grudnia 1921: czasowy dowódca XVI batalionu saperów, 3 lutego 1922: czasowo dowódca IV batalionu saperów, 4 maja 1922: w XV batalionie saperów, 13 czerwca 1923: matura w Państwowym Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym w Grudziądzu, 1 grudnia 1924: awans na stopień kapitana, od 15 sierpnia 1924: studia na École du génie w Wersalu i równocześnie na École du génie civile, 1927–1929: dowódca kompanii i czasowo baonu w 9. pułku saperów. Na stopień majora został awanowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 18. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.
Podczas kampanii wrześniowej był dowódcą 14 batalionu saperów. Walczył w obronie Warszawy. Dostał się do niewoli niemieckiej i był więziony w niemieckich obozach jenieckich: Neunburg, Itzehoe, Sandbostel X B, Lubeka i Woldenberg II C.