Stanisław Mikołaj Sitowicz ps. „Staropolski” (ur. 10 października 1899 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1976 tamże) – żołnierz armii rosyjskiej, Legionów Polskich i starszy sierżant Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 10 października 1899 w rodzinie Teofila i Antoniny z d. Górecka. 4 września 1914, podczas nauki w gimnazjum, wstąpił do armii rosyjskiej. Od grudnia 1915 w szeregach POW. Zatrzymany przez władze niemieckie, zbiegł z aresztu. W latach 1916–1917 służył w Legionach Polskich w 4 pułku piechoty LP. Został ponownie aresztowany za agitację przeciw składaniu przysięgi i ponownie udało mu się uciec. Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim w szeregach 3 kompanii, I batalionu 4 pułku piechoty. Brał udział w walkach obrony Lwowa.

Szczególnie odznaczył się w walce pod Pietkowem podczas której „z jedną sekcją przez 2 godziny wytrwał na posterunku, mimo rany i straty 3 ludzi. Wycofał się dopiero na rozkaz i dopiero po połączeniu z kompanią pojechał do szpitala”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.