W styczniu 1921 przydzielony do sekcji mobilizacyjnej Sztabu Generalnego. Następnie służył też w 54 pułku piechoty i w Korpusie Ochrony Pogranicza. W 1932 był podoficerem Batalionu KOP „Skałat”. Jako inwalida wojenny od 1936 w stanie spoczynku. Podczas II wojny światowej działał w konspiracji. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 81B-6-5).
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty: ze Stefanią Barylską (zm. 1940) i Marią Mazur (od 1942). Miał pięcioro dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 275 – 19 września 1922 Krzyż Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę