W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do II batalionu 8 pułku piechoty Legionów. Walczył na frontach wojny polsko-ukraińskiej oraz wojny polsko-bolszewickiej. W tym czasie awansowany został na stopień kapitana. Po wojnie zdemobilizowany. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry Zapasowej 9 Szpitala Okręgowego.

W 1924 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i uzyskał dyplom magistra praw. Początkowo pracował w sądownictwie, potem w administracji państwowej. Był między innymi starostą w Limanowej i od 1932 pracownikiem kieleckiego Banku Polskiego. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie m.in. w Związku Legionistów Polskich, Czerwonym Krzyżu oraz LOPP.

W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik rolny w okolicach Tarnowa. Po 1945 pracował w bankach w Gdańsku i w Chrzanowie.