Marian Aleksander Wincenty Słoniński (ur. 17 lipca 1891 w Lądzie, zm. 21 kwietnia 1936 w Poznaniu) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 17 lipca 1891 w rodzinie Stefana i Stanisławy z Szeniców. Miał czwórkę rodzeństwa: braci Zygmunta, Jana i Wacława oraz siostrę, Halinę. W 1899 podjął naukę w gimnazjum w Siedlcach. Wraz z bratem, Zygmuntem, wziął w 1905 udział w strajku szkolnym, w związku z czym obaj zostali relegowani ze szkoły. W związku z tym naukę kontynuował w Gimnazjum Filologicznym gen. Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, które ukończył w 1908 roku. Maturę zdał w 1908 jako ekstern w Odessie. Następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Noworosyjskim w Odessie, które ukończył w 1912.
W 1912 zgłosił się jako jednoroczny ochotnik do armii rosyjskiej, gdzie przydzielono go do 14 pułku huzarów. 25 września 1912 został wcielony do pułkowej szkoły podoficerskiej, a 2 czerwca 1913 uzyskał stopień młodszego podoficera. W sierpniu tego samego roku awansował do stopnia korneta.