Po zwolnieniu z wojska podjął pracę jako prawnik, 6 września 1913 został młodszym, a 19 marca 1914 starszym kandydatem na sędziego przy Sądzie Okręgowym w Warszawie.
14 sierpnia 1914 został zmobilizowany i wcielony do 4 pułku dragonów. W sierpniu 1914 uczestniczył w bitwie pod Tannenbergiem, następnie brał także udział w walkach nad jeziorami mazurskimi i w Puszczy Piskiej. 10 października 1914 został ranny w walkach pod Łomżą. W styczniu 1915 powrócił do jednostki, brał udział w walkach pod Ełkiem, Myszyńcem, nad Orzycem i pod Przasnyszem, następnie uczestniczył także w bitwach nad Dźwiną i pod Rygą. 19 lipca 1915 awansował do stopnia podporucznika.
W niach 10–16 kwietnia 1917 uczestniczył w zjeździe Polaków służących w 5 Armii, podczas którego dyskutowano nad powołaniem w Rosji polskich jednostek wojskowych. 24 kwietnia tego samego roku został wybrany sekretarzem Komitetu Oficerów 5 Armii. W czerwcu 1917 uczestniczył w I Ogólnym Zjeździe Wojskowych Polaków w Piotrogradzie. Od 8 lipca 1917 był dowódcą 4 szwadronu 4 pułku dragonów, a 18 września został awansowany do stopnia sztabsrotmistrza.