Władysław Waligóra (ur. 1 kwietnia 1895 w Starym Sączu, zm. 28 stycznia 1974 tamże) – polski kotlarz, starszy sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1895 w Starym Sączu, w rodzinie Władysława i Marii z Kondelewiczów. Ukończył pięć klas szkoły ludowej i szkołę przemysłową w Starym Sączu. Oprócz nauki w dwóch szkołach, uczył się również kotlarstwa. W 1912 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i Związku Strzeleckiego.

Z Sowlin wymaszerował w szeregach oddziału strzeleckiego w dniu 6 sierpnia 1914 do Krakowa. Po przybyciu na miejsce został przydzielony do stacjonującego tam IV baonu. 18 grudnia 1914 wstąpił w szeregi 5 pułku piechoty. Uczestnik bitwy pod Kostiuchnówką, w której za okazane męstwo podczas walki otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Na stanowisku dowódcy plutonu w stopniu sierżanta pełnił obowiązki do momentu rozwiązania I Brygady Legionów. Został ranny w walkach pod Łowczówkiem, Włostwem i Polską Górą. We wrześniu 1917 został wcielony do c. i k. Armii i wysłany na front włoski, gdzie walczył w szeregach 18 oddziału karabinów maszynowych 49 Dywizji Piechoty. 20 października 1918 przyjechał z frontu do domu na urlop. W listopadzie tego roku podjął pracę w rafinerii naftowej w Limanowej.