Po kilku dniach pracy wstąpił jako ochotnik do oddziałów udających się na odsiecz Lwowa. W bitwie o Lwów walczył jako sierżant 5. kompanii 2 pułku piechoty Legionów. 10 lipca 1919 został zwolniony do rezerwy.
19 lipca 1919 rozpoczął pracę w kotlarni Warsztatów Głównych PKP w Nowym Sączu. W 1925 awansował na majstra kotlarskiego. Obowiązki zawodowe łączył z funkcją członka Rady Miejskiej w Starym Sączu i członka Związku Legionistów Polskich. Aresztowany z żoną przez Niemców. Podczas okupacji zarabiał pracując w wyuczonym zawodzie kotlarza. Zmarł w Starym Sączu i tam pochowany na miejscowym cmentarzu.
27 września 1919 ożenił się z Ludwiką Świebocką, z którą miał troje dzieci: Władysławę (ur. 8 września 1920), Mariana (ur. 2 lutego 1923) i Franciszkę (ur. 19 sierpnia 1925).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6660 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Odznaka „Za wierną służbę”
Przypisy
Bibliografia