Otto III z Rietbergu (zm. 16 października 1308 w Poitiers) – biskup Münsteru od 1301 do 1306.
Życiorys Otto pochodził z rodu hrabiów Rietbergu, był synem Henryka II z Arnsbergu i jego żony Ermengardy. W 1275 był kanonikiem katedralnym w Paderbornie, w 1291 kanonikiem katedralnym w Münsterze, a najpóźniej w 1296 został prepozytem kapituły katedralnej w Paderbornie. Gdy w 1301 doszło do konieczności wyboru nowego biskupa Münsteru, hrabia Mark Eberhard II chciał doprowadzić do objęcia tego stanowiska przez swego faworyta, Henryka z Wildenburga. Jednak przeciwnik polityczny Eberharda, arcybiskup Kolonii Wigbold z Holte, wysunął kandydaturę Ottona, z którym zawarł układ zobowiązujący Ottona do niepopierania przeciwników Wigbolda.
Po uzyskaniu papieskiej akceptacji na początku 1302, w Wielkanoc tego roku Wigbold wyświęcił Ottona na biskupa, a ten potwierdził swoje wcześniejsze zobowiązania wobec arcybiskupa. Wkrótce doszło do pierwszego starcia między Ottonem a Eberhardem, w wyniku którego biskup musiał zapłacić hrabiemu znaczną kwotę. Potem Otto znalazł się w konflikcie z Hermanem z Lohn i w tym przypadku znalazł sojusznika w hrabim Eberhardzie. W ten sposób znalazł się w obozie wrogim arcybiskupowi Wigboldowi i uczestniczył nawet na początku 1304 w ataku na jego dobra.