Wigbold w rewanżu ogłosił zawieszenie biskupa, jednak jeszcze wiosną tego samego roku sam zmarł, a Otto zachował swoje stanowisko.
Wkrótce potem ponownie wybuchł konflikt zbrojny między nim a hrabią Eberhardem, zakończony traktatem pokojowym zawartym 4 marca 1306. Wzrastało także niezadowolenie z jego rządów na terenie księstwa biskupiego i powstała opozycja obejmująca czołowych przedstawicieli kapituły katedralnej (zrażonych do biskupa m.in. jego żądaniami dotyczącymi poprawy dyscypliny wśród duchowieństwa). Otto ekskomunikował ich, jednak opozycja rosła w siłę – po stronie zbuntowanych kanoników opowiadali się liczni możni. Celem przeciwników Ottona było doprowadzenie do jego odwołania z zajmowanego stanowiska. Doszło do procesu przed nowym arcybiskupem Kolonii, Henrykiem z Virneburga. Przeciwnicy Ottona zręcznie oskarżyli go o związek z przeciwnikami Kościoła w Kolonii oraz zniszczenie należącego do arcybiskupów zamku Hovestadt. Arcybiskup uznał biskupa za winnego złamania traktatu zawartego w 1301 i 3 października 1306 zawiesił go, zwolnił jego poddanych z przysięgi lojalności i nakazał kapitule münsterskiej przystąpić do wyboru nowego biskupa.