Po zakończeniu wojny powrócił do Warszawy, gdzie do 1947 pracował w Referacie Kwatermistrzowsko-Budowlanym. W lutym 1946 stanął na czele Wydziału Projektów i Studiów Ministerstwa Obrony Narodowej, zaprojektował wówczas trybuny do defilady pierwszomajowej. W tym samym roku wspólnie z Leonem Suzinem przygotował opracowanie na zlecenie Biuletynu Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce, które nosiło tytuł Die neue Deutsche Stadt Warschau wg planów niemieckich. W kwietniu 1947 będąc w stopniu majora wystąpił o demobilizację, został inspektorem w dziale inwestycji Naczelnej Rady Odbudowy Warszawy i Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy. Od 1947 powrócił do projektowania wnętrz, od 1950 na łamach „Stolicy” publikował felietony poświęcone architekturze i urbanistyce Warszawy. Pełniąc funkcję inspektora Naczelnej Rady Odbudowy Warszawy organizował konkursy architektoniczne, był też konsultantem podczas budowy Ambasady Chińskiej Republiki Ludowej i Domu ChłopaEdward Sułkowski, Internetowy Polski Słownik Biograficzny.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 271-3-6).