Język makian wschodni (makian timur, makian dalam), także taba (tabayama) – język austronezyjski używany we wschodniej części wyspy Makian w prowincji Moluki Północne w Indonezji. Według danych Ethnologue (SIL International) posługuje się nim 20 tys. osób (1983). Skupiska jego użytkowników występują też na Halmaherze (południowo-zachodnie wybrzeże i region ), Kayoa, Moti, Bacan i w mieście Ternate.
Jest to jeden z dwóch języków ludności Makian (drugim z nich jest niespokrewniony makian zachodni – moi). Dzieli się na dwa główne dialekty – północny i południowy. Jest blisko spokrewniony z językiem gane. Pokrewny etnolekt kajoa jest klasyfikowany jako dialekt bądź jako odrębny język austronezyjski. Odmiany te, wraz z wos i saketa, tworzą kontinuum dialektalne. W użyciu jest także lokalny malajski wraz z językiem indonezyjskim.
„Taba” to miejscowe określenie języka, a także grupy etnicznej oraz wyspy Makian. W wąskim znaczeniu nazwa ta odnosi się do wschodniej części wyspy. Najczęściej spotykana indonezyjska nazwa języka to Makian Dalam. Odnotowano też określenie „tabayama”.