Język malajski papuaski () – język kontaktowy używany w indonezyjskiej części Nowej Gwinei. Służy jako lingua franca w rejonach nadbrzeżnych, a w mniejszym zakresie – na terenach górzystych. Według danych szacunkowych z 2017 roku posługuje się nim 1,1–1,2 mln osób. Bywa rozpatrywany jako język kreolski oparty na malajskim bądź jako odmiana (lub dialekt) języka malajskiego/indonezyjskiego. Malajski papuaski jest najbardziej wysuniętą na wschód formą języka malajskiego, a zarazem najbardziej oddaloną od pierwotnego siedliska języków malajskich.
Przez użytkowników bywa określany różnymi nazwami: bahasa tanah („język domowy”), bahasa santay („język swobodny”), bahasa sehari-hari („język codzienny”), bahasa pasar („język bazarowy”), logat Papua („dialekt papuaski”), Melayu Papua („malajski papuaski”). Jest pozbawiony wsparcia instytucjonalnego czy też jakiejkolwiek formy usankcjonowania. Wielu indonezyjskich Papuasów postrzega go jako odmianę języka indonezyjskiego bądź wręcz nie uznaje jego odrębności od języka narodowego.