Hierarcha ten nie cofnął się nawet przed opłaceniem fałszywych świadków w sądzie byle tylko usunąć niewygodnego księdza. Raz miało to miejsce w 1855 r., jednak biskup przegrał proces.
Jakiś czas po tym, w wielu stanach Stanów Zjednoczonych zaczęły pojawiać się w prasie artykuły oskarżające biskupa O’Regana o złodziejstwo, świętokradztwo, krzywoprzysięstwo, a nawet o gorsze występki. Chiniquy wstrząśnięty tymi informacjami postanowił udać się do Chicago, zbadać sprawę dokładniej i zainterweniować w razie potrzeby. Na miejscu dowiedział się, że O’Regan zabrał piękne, uroczyste szaty liturgiczne, jakie Kanadyjczycy zakupili swojemu księdzu i umieścił w swojej katedrzeCharles Chiniquy, „Pięćdziesiąt lat w Kościele Rzymskim”, Warszawa 2007, s. 388–389.. Innym skandalem było to, że sprzedawał piasek z terenu cmentarza publicznego. Na domiar złego ziemię tę dostał od miasta przed zaprzysiężeniem, że będzie przeznaczona wyłącznie na cmentarz. Interwencja u biskupa skończyła się jednak wybuchem jego nienawiści i uzasadnianiem, że wszystkie dobra należące do katolików są jednocześnie własnością biskupa i może on z nimi robić, co mu się podoba. Chiniquy uznał takie prawo za antychrześcijańskie.