mały|Kazimierz Krzywicki Kazimierz Krzywicki (ur. 1820 na Wołyniu, zm. 26 listopada 1883 w Heidelbergu) – polski polityk.
W roku 1844 został magistrem filozofii na podstawie badań nad problemami konceptualnymi statystyki, a dwa lata później otrzymał stopień doktora nauk za pracę o finansach publicznych. Wówczas przyszły teść, sędzia Filip Wilde, wyrobił mu posadę w rosyjskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W roku 1860 doktor Krzywicki starał się bez powodzenia o katedrę prawa na Uniwersytecie Petersburskim. Był bliskim współpracownikiem margrabiego Aleksandra Wielopolskiego, który jako naczelnik rządu cywilnego Królestwa Kongresowego w latach 1862–63 powierzył mu kierownictwo Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Na tym stanowisku Krzywicki przyczynił się znacznie do reformy i rozwoju polskiej oświaty pod rządami rosyjskimi, a w szczególności Szkoły Głównej Warszawskiej (skutecznie współpracując z Józefem Mianowskim). Był uważany za niespotykanie sumiennego, ale niezdolnego do kompromisów. Po wybuchu powstania styczniowego był zmuszony wyjechać i osiadł w Dreźnie.