Biodruk 3D – technologia druku przestrzennego, która wykorzystuje materiały zawierające żywe komórki (biotusze) do budowy złożonych, trójwymiarowych struktur. Technika biodruku 3D pozwala na produkcję układów lab-on-a-chip i organ-on-a-chip, modeli tkankowych 3D (w tym modeli nowotworowych). W przyszłości biodruk 3D pozwolić ma na tworzenie funkcjonalnych organów możliwych do stosowania w procedurach medycznych oraz na zastąpienie zwierząt w badaniach klinicznych3D BIO-PRINTING OF SKIN TISSUE AS A REPLACEMENT FOR SKIN-GRAFTS Pooja Chawla, Joshua Myers, Ylan Phan.

Najczęściej stosowany proces biodruku 3D rozpoczyna się od pobrania od pacjenta komórek, które następnie są namnażane i mieszane z odpowiednim nośnikiem np. hydrożelowym. Materiał ten, zwany biotuszem, zapewnia ochronę i środowisko komórek w trakcie procesu drukowania. Najbardziej popularnymi biotuszami są alginiany, metakrylany żelatyny oraz lamininy. Innymi popularnymi składnikami biotuszy są: nanofibrylowana celuloza, kolagen, chitozan, guma ksantanowa, fibrynogen.