Tadeusz Król ps. „Dołęga”, „Gerwazy”, „Michał” (ur. 28 listopada 1896 we Lwowie, zm. 17 października 1969 w Krakowie) – oficer Legionów Polskich, Wojska Polskiego, Armii Krajowej oraz ludowego Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej oraz wojny z bolszewikami, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 28 listopada 1896 w rodzinie Wiktora i Marii ze Śliwińskich. Uczęszczał do gimnazjum realnego, następnie Szkoły Handlowej we Lwowie, w której zdał egzamin maturalny. Od 1912 był członkiem I Polskiej Drużyny Strzeleckiej.

26 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Od marca 1915 jako żołnierz I batalionu 2 pułku piechoty Legionów. 26 maja 1915 został mianowany chorążym, a 1 kwietnia 1916 podporucznikiem. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, dowodził kompanią szturmową w Polskim Korpusie Posiłkowym. W lutym 1918, po bitwie pod Rarańczą, dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji.